Tomahawki i współczesne siekiery do rzucania

Lekka siekiera o smukłej głowicy i prostym trzonku. Jej kształt wywodzi się od rdzennych ludów Ameryki Północnej, które używały jej jako narzędzia i broni. Dziś służy przede wszystkim jako siekiera do rzucania i narzędzie outdoorowe.

Toporek ma szeroką, ciężką głowicę do łupania i rąbania. Tomahawk jest lżejszy i smuklejszy, a jego głowica jest zaprojektowana przede wszystkim z myślą o szybkości. Do łupania drewna lepiej nadaje się toporek, a do rzucania tomahawk.

Do drewnianej tarczy z miękkich pni lub desek, ustawionej tak, by nikt nie stał za nią ani obok niej. Nigdy nie rzucaj w twardą powierzchnię, ponieważ siekiera może się od niej odbić. Wszyscy powinni stać za linią rzutu, a do tarczy można podejść dopiero po wyrzuceniu wszystkich siekier.

Po użyciu osusz głowicę i natrzyj ją cienką warstwą oleju, ponieważ stal węglowa rdzewieje. Zadziory na krawędzi usuń pilnikiem lub ostrzałką do siekier. Nie przechowuj wilgotnej siekiery w pochwie.

Tak, jeśli trzonek jest drewniany. Wybij pozostałości z oka głowicy, osadź nowy trzonek i zabezpiecz go klinem. W przypadku trzonka z kompozytu lub siekiery wykonanej z jednego kawałka stali nie jest to możliwe, o czym warto pamiętać, jeśli planujesz dużo rzucać.

Około dwie trzecie tomahawków ma pochwę, zwykle ze skóry, nylonu lub kydexu. Siekiery do rzucania częściej są sprzedawane bez pochwy, ponieważ używa się ich w jednym miejscu. Informację o tym, czy pochwa znajduje się w zestawie, znajdziesz na stronie produktu.